بندهء كمينه اگرچه خود را استطاعت و اهليت اين عبوديت نمىشناخت ، اما از روى مطاوعت و انقياد امتثال مثال نمود ، و از نكتهايى كه در وقت مجارات مىرفت ، و بر لفظ بزرگوار مىگذشت ، و يا در ديگر اوقات هم از اين منبع حكمت ، و معدن رافت ، استفادت كرده ، آنچه لايق هر باب مىدانست ، در آن باب ثبت كرد . و اگر فنى بود كه اسم آن در فهرست مثبت فرموده بودند ، و در آن فن سخنى كمتر رفته ، آن را بكلمه‌اى چند از كتب ، كه اهل دعوت التقاط كرده‌اند مزيد گردانيد ، تا مناسبت محفوظ باشد . انشاء اللّه كه به نظر رضا و عين ارتضا منظور گردد ، و خللى كه افتاده باشد بذيل مغفرت مستور گردد . و اللّه اعلم بالصواب .